+*Welcome To The Sweetest Nightmare*+

ก่อนอื่นก็ขอสวัสดีปีใหม่ทุกคนที่เข้ามาอ่านบลอคเรานะคะ ทั้งคนที่เข้ามาอ่านประจำและคนที่อ่านบ้างไม่อ่านบ้าง ขอให้ทุกท่านมีความสุขมากๆ คิดอะไรสมปรารถนา สุขภาพแข็งแรงนะคะ

ปกติเราไม่นิยมอัพตอนเทศกาล ไม่ใช่อะไร เป็นเพราะวันหยุดยาวมีน้อย พอได้หยุดก็จะนั่งเล่นนอนเล่นจนลืมอัพ แต่พอคิดได้ว่าเหลือรายงานอีกเพียบ รีบมาอัพซะก่อนดีกว่า ไม่งั้นอาจดองยาวได้

ช่วงเดือนที่ผ่านมาเป็นเดือนที่ยุ่งมากกกกกกกก เริ่มจาก 5 วันหลังอัพเอนทรี่กันดั้มเอ็กซ์โปไป ปู่เราก็เสีย อาเราโทรมาบอก เรากับแม่ พ่อ น้อง ก็เลยต้องมาช่วยเตรียมงาน หน้าที่เราหลักๆก็เตรียมดอกไม้ประดับบนโลง แม่เราเคยทำร้านดอกไม้พักนึงตอนเราเด็กๆ เลยยังพอจัดได้อยู่แล้วก็อยากทำเองให้ปู่เป็นครั้งสุดท้าย ก็เลยไปซื้อดอกกุหลาบกับดอกอื่นๆมาเป็นร้อยดอก เราก็มีหน้าที่ตัดหนาม+ก้านที่ยาวเกินไปออก ต่อมาก็เอาถุงน้ำกับไม้เสียบมัดที่ก้านดอกไม้ ทำทั้งวันจนเชี่ยว 555 เจ็บมือมากกกกก ไม่ใช่เพราะหนาม แต่เพราะเวลามัดหนังสติ๊กให้แน่นมัดจะรัดมือ มือเปื่อยไปทั้งอาทิตย์ มีรูปมาให้ดูกันด้วย ผลงานเรากับน้องมัด ส่วนแม่จัดค่ะ

ปู่เราถือว่าโชคดีมากค่ะ เพราะว่านอนหลับไปเฉยๆ ย่าไปปลุกมาทานข้าวตอนเช้าก็ตัวแข็งไปแล้ว ไม่ได้ป่วย ไม่ได้เข้าโรงพยาบาล ไม่เป็นภาระให้ลูกหลาน หวังว่าถึงคราวเราจะเป็นแบบนี้บ้าง

พอจบงานศพคุณปู่ ก็ต่อด้วยสอบมิดเทอมมหาโหด กระชั้นชิดถึงขนาดว่างานสวดศพมีแค่ 3 คืน แล้วเผาเลย เรายังต้องเอาชีทศัพท์ญี่ปุ่นไปท่องแล้วให้น้องช่วยถามจนถึงเวลาเผากันเลยทีเดียว คราวนี้เป็นคราวที่อ่านหนังสือน้อยมากๆๆๆๆ อาจเพราะใกล้จบเลยเบื่อๆ พอมีเวลาก็ไปหลั่นล้าหมด เลยเกือบตาย มีวิชานึงต้องอ่านข้ามวันถึงตี 3 แล้วตื่นมาตี 5 ไปมหาลัยเลย แต่พอสอบก็โอเค ทำได้ทุกวิชา (แต่คะแนนไม่รู้จะเป็นไง...)

ปีใหม่ก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหนไกล ไปกินหมูกะทะมา (ไม่ประทับใจ...) ช่วงนี้ก็อยู่บ้านหลั่นล้าอะเกนเพราะบ้านเราไม่นิยมไปไหนไกลตอนเทศกาล ไปทีไรเจออุบัติเหตุไม่ก็คนเยอะจนเที่ยวไม่หนุก ชอบดูหนังเดินห้างเย็นๆมากกว่า

วันนี้ตอนแรกกะว่าจะไปเยี่ยมคุณย่าแล้วเลยไปดูมาดากัสการ์ 2 กัน แต่ติดที่ว่ามีข่าวเรื่องไฟไหม้ผับ Santika แต่เช้า ตอนแรกเราตื่นขึ้นมางงๆแต่พอเห็นประตูทางเข้าก็จำได้ ยังบอกแม่เลยว่าน่าจะเป็นซานติก้าเพราะถึงจะไม่เคยไปแต่เคยเห็นในเน็ตกับทีวีบ่อยๆ พ่อเราที่เป็นเวรตำรวจชั้นผู้ใหญ่เลยต้องไปคุมเขาพิสูจน์ศพอีกแล้ว อยากรู้ว่าพ่อเราทำงานอะไร ทำไมต้องไปก็จิ้มเลยค่ะที่ เอนทรี่1-2-go สามแม่ลูกเลยไปเยี่ยมย่ากันเอง แล้วหนังค่อยไปดูวันอื่น ตอนเย็นโทรไปถามว่าพ่อจะตามมาที่บ้านย่ามั้ยพ่อยังบอกว่าศพเยอะอยู่เลย

พ่อเรามักไม่ค่อยอยู่บ้านช่วงปีใหม่ทุกที จนชิน บางครั้งก็แอบลุ้นว่าปีนี้จะอยู่มั้ย ตอนเด็กมีพายุเกที่ทางใต้พ่อก็ไป พอเครื่องบินตกก็ไป สึนามิก็ไป ระเบิดแถวเซ็นทรัลเวิร์ลด์ก็ไป วันทูโกก็ไป ล่าสุดก็ซานติก้า สรุปคือทุกครั้งที่มีเหตุการณ์ที่คนตายเยอะๆในทีวีนั่นแหละ พ่อเราเป็นต้องถูกโทรตามทุกครั้ง ถึงจะสงสารคนที่ตายแต่เราก็แอบฮากับแม่และน้องทุกครั้งที่เห็นพ่อโผล่มาในทีวีแวบๆเวลามีเหตุการณ์พวกนี้ (เมื่อกี้ก็เห็นเดินๆอยู่ตอนออกข่าวช่อง NBT หุหุ) 

อีกสิ่งที่ตามมากับเหตุการณ์พวกนี้คือคอมฯบ้านเรามักจะกลายเป็นที่พักรูปศพและรูปกระโหลกของผู้เคราะห์ร้ายก่อนที่พ่อจะไรท์(ไม่ก็เรานี่แหละไรท์)ลงแผ่นเอาไปดูต่อที่ทำงาน เด็กๆก็กลัวอยู่หรอกแต่หลังๆโตมาเห็นแล้วจะสงสารมากแล้วก็เกิดอาการเห็นสัจธรรมขึ้นมา ยิ่งช่วงสึนามินี่ หน้าทุกคนไม่ว่าไทยฝรั่งพอตายก็เหมือนกันหมด

เอาเถอะปีใหม่แล้วอย่าพูดเรื่องน่าสลดใจดีกว่า ยังไงก็ขออวยพรให้ทุกคนอีกครั้งนะคะ มีความสุขมากๆในปี 2009 นี้ และขอบคุณมากๆสำหรับการ์ดและของขวัญน่ารักๆในอินบ็อกซ์นะคะ ปีนี้ก็ช่วยติดตามอ่านบลอคเราต่อไปด้วยนะคะ

เจอกันใหม่เอนทรี่หน้าค่ะ ^_^